Στο στόχαστρο της Άγκυρας ο Νίκος Δένδιας: Η ανάλυση πίσω από τις ιαχές
Το τελευταίο διάστημα παρατηρούμε μια ενορχηστρωμένη και κλιμακούμενη επίθεση από την πλευρά της γείτονος προς το πρόσωπο του Έλληνα Υπουργού Άμυνας. Ο χαρακτηρισμός του Νίκου Δένδια ως «προβοκάτορα» ή ακόμη και ως «υπουργού τρολ» από τουρκικούς κύκλους, δεν είναι τυχαίος, ούτε αποτελεί απλώς μια έκρηξη θυμού. Πίσω από τις λεκτικές επιθέσεις κρύβεται, όπως πάντα, μια βαθύτερη τουρκική στρατηγική που ερμηνεύεται με σαφήνεια από τους ειδικούς.
Ο Στρατηγός ε.α. κ. Γκίνης, μιλώντας για τις εξελίξεις, έριξε φως στο τι πραγματικά ενοχλεί την Τουρκία αυτή τη στιγμή. Η αφορμή, φαινομενικά, είναι το νέο αμυντικό δόγμα της χώρας μας. Η αιτία όμως είναι πολύ πιο πρακτική και «πονάει» την τουρκική αμυντική βιομηχανία.
Το μπλόκο στα κονδύλια και η «εκδίκηση» μέσω ρητορικής
Η Τουρκία έχει πιεστεί ασφυκτικά από τη σταθερή στάση της Αθήνας στο ζήτημα του SAFE. Η Ελλάδα πέτυχε να μπλοκάρει την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση που θα κατέληγε σε τουρκικές εταιρείες, οι οποίες εξοπλίζουν μια χώρα που απειλεί ανοιχτά κράτος-μέλος της Ε.Ε. Είναι μια αυτονόητη, αλλά εξαιρετικά αποτελεσματική κίνηση. Πώς μπορεί η Ευρώπη να χρηματοδοτεί αυτόν που διατηρεί ενεργό το Casus Belli εναντίον της;
Αυτή η πολιτική επιλογή της Αθήνας, να στερήσει δηλαδή πόρους από την Άγκυρα, ανάγκασε την τουρκική ηγεσία να αντιδράσει σπασμωδικά. Προσπαθούν να αντιστρέψουν την πραγματικότητα, ισχυριζόμενοι ότι τα χρήματα που λαμβάνει η Ελλάδα χρησιμοποιούνται για να… απειλήσουν την Τουρκία. Πρόκειται για το κλασικό μοτίβο της τουρκικής διπλωματίας: ο θύτης να παριστάνει το θύμα.
Η παγίδα της «διεύρυνσης» της ατζέντας στο Αιγαίο
Η πραγματικότητα, ωστόσο, είναι αμείλικτη και καταρρίπτει το τουρκικό αφήγημα. Δεν ήταν Έλληνας αξιωματούχος εκείνος που απείλησε ότι «θα έρθει ξαφνικά ένα βράδυ». Δεν ήταν η Αθήνα που δήλωσε πως οι πύραυλοι Typhoon θα χτυπήσουν την πρωτεύουσα της γείτονος. Η Ελλάδα δεν διεκδικεί τίποτα πέραν της εφαρμογής του Διεθνούς Δικαίου.
Η Τουρκία, βλέποντας ότι τα ελληνοτουρκικά δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελε, επιχειρεί να βάλει στο τραπέζι το σύνολο των παράλογων διεκδικήσεών της. Μιλά για γκρίζες ζώνες, ζητά αποστρατιωτικοποίηση των νησιών και εφευρίσκει απειλές, προκειμένου να θολώσει τη μόνη νομική διαφορά που υφίσταται: την οριοθέτηση ΑΟΖ και Υφαλοκρηπίδας.
Γιατί η Τουρκία φοβάται τα «ήρεμα νερά»
Ο απώτερος σκοπός είναι σαφής. Η Άγκυρα θέλει να φορτώσει την ατζέντα μιας πιθανής διαπραγμάτευσης με 15 διαφορετικά θέματα, ώστε να πιέσει την Ελλάδα να υποχωρήσει. Δεν της αρέσει η σταθερότητα. Στο εσωτερικό της Τουρκίας υπάρχουν ισχυρές δυνάμεις που πιστεύουν ότι μέσω μιας στρατιωτικής έντασης ή σύγκρουσης, θα κερδίσουν περισσότερα από όσα θα έπαιρναν σε ένα τραπέζι διαλόγου με βάση τη νομιμότητα.
Παράλληλα, οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, οι ενεργειακές συμφωνίες (όπως αυτή της Κύπρου με τον Λίβανο) και η αναμονή για πιθανή νέα αμερικανική πρωτοβουλία στην περιοχή, προκαλούν εκνευρισμό. Η Τουρκία θέλει να έχει την Ελλάδα με την πλάτη στον τοίχο όταν – και αν – οι ΗΠΑ αποφασίσουν να παρέμβουν, ώστε να παρουσιαστεί η χώρα μας ως το «πρόβλημα» και η ίδια ως ο απαραίτητος, αν και δύστροπος, εταίρος.
Η επίθεση στον Δένδια δεν είναι προσωπική. Είναι μια στρατηγική κίνηση προετοιμασίας εδάφους για τις επόμενες πιέσεις που θα επιχειρήσει να ασκήσει ο Ερντογάν.
